Ætli ég geti bloggað eitthvað í dag? Hmmm.. ég er búin að fara út í sjoppu, kaupa mér kaffi og tvo penna. Þá er bara að klára að teikna verkefnið sem ég verð að skila.

Um helgina var ég á Stokkseyri, það var yndislegt og ég er næstum því komin yfir hundafóbíuna mína. Ég var að teikna til klukkan fjögur á sunnudagskvöldið og við hlið mér var risahundurinn Chico. Hann beið eftir mér og þegar ég fór að sofa, hlunkaði hann sér upp í rúm til mín og tók allt plássið. Við urðum hinir mestu mátar um helgina.

Ég er búin að vera svo hrædd við hann af því að hann reynir alltaf að stela sokkunum mínum þegar ég kem í heimsókn. Stundum glefsaði hann í mig af því að ég held að honum hafi fundist fyndið hvað ég var skelkuð í hans návist. Eigendur hans brugðu á það ráð að loka hann alltaf inni þegar ég kom í heimsókn. Núna verður það óþarfi.

Jamm. Systir mín er farin til Mexíkó og það finnst mér erfitt. Ég hef mikla þörf fyrir að umgangast hana.

Á Stokkseyri er álfa og tröllasafn. Hérna kemur spoiler og þú mátt hætta að lesa ef þú hefur hug á að heimsækja safnið. Sko þegar maður er búinn að ganga allt safnið á enda, kemur maður að litlu rjóðri. Þar situr tröllkarl. Hann stendur upp og eltir mann út. Ég hélt á þriggja ára barni og var með tvær átta ára sem ríghéldu í upphandleggina á mér. Það er erfitt að hlaupa undan tröllum þegar maður er fjórfaldur. Magnað hvað börn geta skrækt hátt.

Ég svaf yfir mig. Fjandans helvíti. Reyndar var þetta meira í átt við að missa heilan dag úr en ekki sofa yfir sig. Ég sem átti að fara til læknis. Jæja ég er búin að panta nýjan, næstum því búin að fresta því og búa til risavandamál. En jú ég ætlaði líka í bankann og upp á LÍN og hjálpa systur minni í dag. Best að fá stórt samviskubit sem heldur fyrir mér vöku svo ég sofi aftur á morgun. Fjandans helvíti.

Milli þess sem ég fylli upplýsingar í reiti, hlamma mér á stóla og tuða við þá sem verða í vegi mér, teikna börn sem vilja ekki borða matinn sinn og þeytist á milli staða, nagandi á mér neglurnar, er ansi mikið að gerast í heilanum á mér.

,, Mikið að gerast" er kannski ofsögum sagt. Vesalings heilabúið mitt er troðfullt af afskaplega leiðinlegri tónlist. Þegar ég verð stressuð hefst dagskráin af miklum krafti. Í dag hefur landslagið verið á þennan veg:

... a tiger trapped in side a cage, an actor on an empty stage.. COME SEE THE SHOOOOOW...

.. ég var með ( dúdda, binna, kidda, badda) á kagganum í gær....lalala... einasta ósk mín er súúúú að ég komi kagganum í laaaag strax í dag, í dag ég vonann komi kagganum í lag í dag að kagginn verði tilbúinn í lag.

... pizza hut hut hut duddururududd dudd pizza hut hut hut..

.. nú er ég léttur örlítið þéttur, ég er í ofsa stuuuði og til í hvað sem eeer...

..... cold blooded old times, cold blooded old times, cold blooded oooold times..

.. eitt eilífðar smáblóm með titrandi tár, sem tilbiður guð sinn og deyr..

Það er mjög langt síðan ég hef haft þjóðsönginn á heilanum, ég get ekki sagt að ég fagni endurkomu hans.
Hann hefur þurft að deila plássi í dag með Geirmundi Valtýssyni, Eiríki Haukssyni, Stuðmönnum, Smog og tjahh.. Pizza Hut
Mér líður eins og gömlum Kleppara.

Á morgun og um helgina verð ég að klára að vinna bókina sem ég er að skreyta, fara í bankann með múttu svo Bandaríkjamenn hleypi mér inn í landið, væla í LÍN, panta tíma hjá lækni svo Bandaríkjamenn hleypi mér inn í landið og... já bara fá mér kaffi eða eitthvað. Úhhh já og svo má ekki gleyma að senda teiknimyndasögu til Blekfrakkans. Og mig sem langar bara að fara í sund og leggjast í hýði með fullan poka af vídeóspólum og snakki. Snakk..hehe samt ekki jafn bjánalegt orð og drullusokkur.

Welp, alltaf sama stuðið hér. Áfram heldur hin eilífa eyðublaðaútfylling. Ég er nú þegar búin að áreita fimm manns í Bandaríkjunum með þrálátum emailskrifum.

Mér finnst dáldið leiðinlegt að flytja úr íbúðinni af því að það er svo gaman að búa með vinum mínum. Sem betur fer ætlar aríaprinsinn að koma með mér. Annað væri nú ónýtt.

Reyndar finnst mér ekkert leiðinlegt að búa í Reykjavík. Ég þarf ekkert meira fjör heldur en vini mína, sund, bíó, bókasafnið og svoleiðis. Auk þess hef ég ekki einu sinni prófað að borða á öllum veitingastöðunum í borginni. Ég hef farið í öll bíóin og allar sundlaugarnar og farið inn í flest hverfin í borginni.

Öhh, þessi eyðublöð hafa dregið úr mér allan mátt. Ég hef ekkert að tala um.

Deginum hefi ég eytt að miklu leyti á internetinu. Ég datt inn á einhverja síðu sem frænka mín sendi mér sem auglýsir íbúðir til leigu í New York. Mikið eru íbúðirnar þarna litlar og dýrar og ljótar. Mér flaug ósjálfrátt í hug bíómyndin Dark Water þegar mæðgurnar í myndinni fluttu í ógeðsíbúð á niðurdrepandi svæði.

Ef maður ætlar að flytja til borgarinnar er víst best að glápa hvorki á friends né Duplex til þess að verða ekki fyrir vonbrigðum með kústaskápinn sem maður endar líklegast í.

Ég er svo heltekin af þessum fyrirhuguðu flutningum mínum að ég kem engu öðru í verk. Í stað þess að myndskreyta barnabókina sem ég þarf að skila á föstudaginn hangi ég á netinu og þess á milli er ég að dunda mér við að teikna litla karla með bláar lambhúshettur. Lambhúshettur... what?.. augnablik, ég þarf aðeins að fletta orði.....

..Orðið lambhús er fjárhús sérstaklega ætlað lömbum. Hvers vegna hettan er kölluð lambhúshetta er ekki að fullu vitað. Hún var upphaflega notuð úti við til sveita í verri veðrum og meðal annars þegar menn þurftu í lambhúsið. Gamall maður sagði mér þá skýringu að hettan væri eins konar hús á höfuðið og það sem út úr stæði af andlitinu, nefið og augun, minnti á haus á lambi. Ekki veit ég hvort þessi skýring er sú eina rétta.
Þessu lambi veitti ekki af lambhúshettu. ( hér var mynd af lambi með snjó á fésinu en ég náði ekki að ræna henni af netinu.)
Önnur hetta svipuð venjulegu lambhúshettunni er mývatnshettan. Hún er þó að því leyti frábrugðin að hún er með hökustalli og breiðum kraga sem fellur niður á herðar og axlir og er þess vegna miklu skjólbetri. Mývatnshettan var notuð í Eyjafjarðar-, Þingeyjar- og Múlasýslum en lítið annars staðar."

...og þá vitum við það. Lambúshetta væri líka skrítin stafsetning á orðinu. Kannski ég teikni nokkra litla karla með mývatnshettur. Best að komast að því hvernig hökustallur lítur út.

Já já já. Ég verð að drulla mér að fara að vinna svo ég þurfi ekki að vaka alla aðfararnótt föstudags.

Mikið væri nú gaman ef ég væri auðæfaerfingi. Ég er sannfærð um að ég myndi gera eitthvað gáfulegra við peningana heldur en ræfilstuskan hún Paris.

Best að koma sér úr landi eftir kosningavonbrigðin. Við erum glataðir kjósendur og það sem verra er, vonlaus í Eurovision. Ef við ætlum að taka þátt í þessu aftur þá ættum við að senda einhverja eins og Geir Ólafs, Regínu Ósk og Friðrik Ómar og láta Skerjafjarðarskáldið semja ofan í þau. Þá er búið að afgreiða þeirra vonir og þrár og þar með losna við þau úr undankeppninni á Íslandi. Auk þess kæmi það fullkomlega í veg fyrir að ég myndi nenna að horfa á Ísland keppa. Þá væri þessu tuttugu og eins árs sorgarglápi mínu lokið. Ég verð alltaf jafn hissa á því hvað ég er mikið Eurovision nörd. Á hverju ári sit ég og æpi og garga og blóta hinum og þessum þjóðum sem ég myndi annars ekki hafa skoðun á.

jæja jæja jæja, ef einhver er mögulega til í að hjálpa mér að panikka ekki og fylla út eyðublöð þá væri ég mjög þakklát.

Langþráður gelgjudraumur minn er í þann mund að rætast. Ég komst inn í skóla í New York. Ekki er það á það bætandi en ég fékk mér kaffijógúrt og kaffi í morgunmat og sit og blogga á ljóshraða. Puttarnir mínir sjást ekki aahahahahaha.

Djöfuls eyðublöð drasl. Ég horfi bara á þetta og mig sundlar. Æ mig auma. Hvernig fer fólk að þessu? Fyrir það fyrsta skil ég ekki hvernig ég fór að því að senda út öll skjölin til þess að komast inn í skólann.

Ég ráfaði vansvefta og rugluð í alþjóðlegt enskupróf í nóvember og beið svo örvæntingarfull eftir niðurstöðunni. Þegar niðurstöðurnar komu áttaði ég mig á því að ég hef ekkert breyst síðan í menntaskóla. Ég hef alltaf og mun alltaf vera þessi óþolandi týpa sem labbar tárvot út úr prófi tautandi um niðurlægjandi falleinkunnina sem bíður mín. Nokkrum vikum síðar verð ég alltaf jafn hissa á því að hafa náð.