Mér er skapi næst að hrinda af stað herferðinni: Auðunn Blöndal úr sviðsljósinu.

Ég veit að ég þarf ekki að sjá þáttinn hans og ég vil taka það fram að ég horfi ekki á hann. Það þyrfti einhvers konar Clockwork Orange pyntingaraðferð til þess. Engu að síður hef ég ekki sloppið við auglýsingar sem kynna forheimskandi hermþáttinn ,, Tekinn!".

Það ætti að taka þennan mann og láta gigtveika manneskju plokka hvert eitt og einasta hár úr andlitinu á honum. Þá er ég auðvitað bæði að tala um unibrowið og fáránlega þéttu skeggrótina.

Jább ok, þá er það frá. Seinna mun ég fjalla ítarlega um hvers vegna ég legg fæð á Auðunn og Ashton Kutcher. Fyrst þarf ég að vísu að kafa djúpt í sálarfylgsnum mínum. Þetta hatur er einkennilega djúpstætt og flókið.

Veii, airwaves er búið og ég er ennþá með hár á hausnum, ennþá reyklaus, ekki þunn og hef hingað til sloppið við að vera grýtt á Lækjatorgi af reiðum tónleikagestum.

Þetta gekk bara afar vel. Það ein slæma við þetta var að einhver furðufugl á fremsta bekk var með kynfærin á sér út um buxnaklaufina allan tímann. Mig langaði að sparka í draslið en ákvað að gera það ekki. Ég nennti ekki að vera með tættar pungleifar á nýju stígvélunum mínum.

Ekki grunaði mig að það væri hægt að skemmta sér svona vel án þess að vera á eyrunum. Ég tók þá skynsamlegu ákvörðun að sleppa því að drekka yfir hátíðina og sé ekki eftir því. No siree.

Ég sá systur mína og mág og mágkonu og vinkonur mínar og vini úti í sal. Það gladdi mig svo mikið að núna er ég komin með með tár í augun bara af því að rifja það upp. Hnnngn...

Núna er ég að reyna að vekja aríaprinsinn. Að öllum líkindum mun ég leggjast svo lágt að berja sleif í pönnu og æpa: ,, EEEELDUR!"

Tætum og tryllum á Grensásveginum


Í morgun varð ég fyrir því skemmtilega atviki að rekast næstum því á bíl.

Ógnarstór jálkur var að leggja á bílastæðinu fyrir framan Tippaland-Kúkaland á Grensásveginum. Bílstjórinn var af kæruleysislegum toga og lagði afar glannalega. Ég hrökk í kút og stökk til hliðar. Í sömu andrá varð mér litið á bílnúmerið. Þar stóð: ROKK. Það munaði minnstu að manninum tækist að stimpla þetta orð á kálfann á mér.

Ég held að þetta sé bíllinn hans Sæma Rokk. Annar tvíburanna sem héldu á upprúlluðu teppi í auglýsingunni forðum dag.

Á laugardaginn erum við, þ.e.a.s. ég aríaprinsinn, sölumaðurinn og fyrrverandi, að fara að spila og tralla á Airwaves. Af þeim sökum og aðeins af þeim sökum, hef ég nælt mér í hálsbólgu. Vart þarf fram að taka að það er engum að kenna, hvorki mér né æðri máttarvöldum. Svona skítadrulluhelvíti gerist bara.

Auk þess væri bjánalegt að reyna að vera reið við sýkla og/eða bakteríur. Eitthvað segir mér að þess konar lífverur séu undanskildar í flokkuninni milli góðs og ills. Ekki það að t.d. óðir hundar flokkist undir evil. Hmmm ég held að setningarnar hér á undan falli undir það að vera hugsanalega séð, úti að skíta. Þegar heimspeki ber á góma þá er ég yfirleitt þar.... þ.e. úti að skíta. Reyndar er vandamálið meira að ég hef afar brenglaða sjálfsmynd og er ekki dómbær á það hvort ég sé úti að skíta eða ekki. Eh... já en takmark mitt er að vera búin að klístra sjálfsmyndinni saman rétt fyrir fertugsafmælið mitt. Best að vera raunsæ. Annað takmark fyrir fertugsafmælið: hætta að nota orðasambandið ,,úti að skíta."

Síðustu daga hef ég mikið spáð í karma, karmalöggum og karmabönkum. Öh..já sko ég ætlaði að fara að delera um karma en skyndilega varð ég óörugg á stafsetningunni og ákvað því að slá því upp í google eða googla það eins og þeim sem þykir ekki vænt um tungumálið sitt segja. Nema hvað, að öllum hroka slepptum, þá lenti ég á karmasíðunni hjá www.wikipedia.com og komst að því að ég veit greinilega lítið um málið. Þar af leiðandi hef ég ákveðið að blaðra um þetta mál síðar.

(Nokkru síðar).. Jámm eins og ég hélt, karmabankar eru bull og vitleysa. Samkvæmt alfræðibálknum Wikipedia þá hef ég ekki misskilið þetta. Eða eins og þar segir:

Karma is not about retribution, vengeance, punishment or reward. Karma simply deals with what is. The effects of all deeds actively create past, present and future experiences, thus making one responsible for one's own life, and the pain and joy it brings to others.

Ég ætla samt ekki að leiðrétta fólk þegar það segir: ,, Best að leggja inn hjá Karmabankanum." Af því að það er í rauninni ekki hægt. Það á ekki að gera góðverk til þess að geta tekið þau út síðar. Ástæðan fyrir því að ég ætla ekki að leiðrétta fólk er sú að mér finnast leiðréttarar vera leiðinlegir og svo held ég að fólk, sem hefur í alvörunni áhuga á Karma, geti bara flett því upp í hægðum sínum þegar tími gefst til.

bla bla bla, ég er farin í mat.

Nú held ég að það sé endanlega staðfest: Ég er bloggfíkill.

Afneitunarmengunin var gríðarlega þykk en nú sést loksins til sólar. Hér með faðma ég minn innri blogglúða.

Það er óskiljanlegt hvers vegna ég er sólgin í þetta athæfi. Ekki þykir mér nú skemmtilegt að skrifa dagbækur. Eða jú.. reyndar finnst mér það skemmtilegt en þegar ég les þær aftur eftir langan tíma, hríslast hrollur um mig.

Annað hvort þjáist ég af margföldum persónuleika eða þá að ég tek stórkostleg þroskastökk á hálfsárs fresti. Miðað við allt það sem ég hef hér og nú..nei ég meina séð og heyrt, finndist mér það fyrra líklegra. En..hvert var ég nú komin, jú merkilegt nokk, þá fæ ég ekki þessa tilfinningu þegar ég les gamalt blogg eftir sjálfa mig. Ég virðist halda mig á hallærismottunni þegar blogg er annars vegar. Já, ég vil taka það fram að þetta er að mínu mati. En ekki hvað?

Ég er nýbyrjuð í nýrri vinnu. Það er mjög fínt.

,, Að slæpast" er ekki hluti af starfslýsingunni en mig grunar að þau hafi bara gleymt að skrifa það. Ahhhh, ef einhver er góður í að finna auðveldar vinnur þá er það ég. Mér finnst algjör óþarfi að slíta út vöðvunum fyrir eitthvað fólk út í bæ.

Ég vann einu sinni með börnum og eftir þrjá mánuði, þegar ég hafði loksins tíma, leit ég í spegil og horfði í augun á Tarzan. Ég var búin að týna sex kílóum og orðin eins og leðurjakki af sólbruna og útiveru. Ég var komin með upphandleggsvöðva af barnaburði. Hárið á mér var upplitað og tætt og pokarnir undir augunum á mér voru á stærð við undirhökuna á manninum með skrítnu röddina sem gerir eitthvað sjálfstæðis-thingamabob fyrir bæjarfélagið Kópavog. Úff fjandinn.. hann heitir... æi af hverju ætti mér svo sem ekki að vera sama. En þetta var sem sagt langsóttasta líking í heimi.. segjum í hverfinu, bara til að vera örugg.

Eh.. og nú er ég búin að tapa þræðinum...bla bli... já erfið vina slæm, auðveld vinna veiii.

Ég er einmitt í vinnunni núna en er að fara heim. Hahahaha ég hlæ bara að fólki sem tekur að sér yfirvinnu. Til hvers? Til að kaupa meira bensín? Mig langar ekki einu sinni í bíl. Ég skilur ekki.. ég bara skilur ekki.