Romm

Í morgun rakst ég á nágranna minn og hann reyndi að halda uppi samræðum við mig. Hann veit ekki að ég get varla tjáð mig á eigin móðurmáli á morgnana hvað þá ensku. Ég sagði bara Yes dáldið oft og brosti.

Eftir tvær vikur erum við að fara til Texas að spila. Ég hlakka gubbað mikið til. Skólinn er farinn að þvælast fyrir mér. Mig langar bara að ferðast og spila og búa til boli. Það er miklu meira stuð en að hlusta á Ameríkana tala um frama og peninga. Sveiolló.

Núna er ég að drekka kaffi úr bollanum sem Tanya vinkona mín stal á kaffihúsi. Ég þekki óvenjulega mikið af fingralöngu fólki. Flestir sem eru með mér í skólanum víla ekki fyrir sér að nappa myndlistarvörum og heima á ég vini sem myndu aldrei borga fyrir neitt sem kemst fyrir í vasanum þeirra. Mjög spes. Ég gæti ekki stolið þó Tony Soprano sjálfur myndi hóta mér og svo borga mér fyrir. Bæði finnst mér eitthvað skrítið við það að taka hluti sem ég á ekki og svo finnst mér líka hræðilegt tilhugsun að vera gómuð með eitthvað aulalegt eins og pensil eða Snickers. Auk þess myndi ég ekki vilja að fólk stæli frá mér. Stæli stælunum stælish. Á laugardaginn eru systir mín og mágur að fara að opna bístró. Mig langar að fara. En í staðinn ætla ég að hjálpa þeim þegar ég kem heim í sumar. Það er að segja ef þau vilja. Lúbbílæ.

Í gær kláraði ég fleiri myndir fyrir Námsgagnastofnun. Núna þarf ég bara að drulla mér að senda þær. Myndirnar eru nú dáldið fínar þó ég segi sjálf frá.

Einstaklega djúpar pælingar... Mjööög djúpar

Æ oftar kemur það fyrir að mig langi til þess að hringja í móður mína og biðja hana afsökunar. Svo skemmtilega vill nefnilega til að nú er fólk farið að ásaka mig um nákvæmlega sömu hluti og ég sakaði móður mína um forðum daga.

,, Hvað var ég að segja?, nei þú veist það ekki af því að þú varst ekki að hlusta!!", ,,Þetta er ekki fyndið!", ,, Mikið geturðu verið andstyggileg".

Núna sé ég hlutina með augum móður minnar og hef komist að því að ég var viðkvæmt, þreytandi og athyglisfrekt barn. Ég veit reyndar ekki hvort móðir mín hefði valið þessi orð, allaveganna myndi hún ekki viðurkenna það.

Ég er ekki haldin þeim ranghugmyndum að ég yrði betri í því að ala upp barn heldur en foreldrar mínir. Þvert á móti er ég sannfærð um að ég myndi gera öll sömu mistökin. Það eina sem gerir þessa staðreynd bærilega er að ég er alveg ágætis náungi.

komin heim

Í gær lentum við á JFK eftir fjórtán ef ekki fimmtán tíma ferðalag frá Noregi. Þar sem við hjónin erum ekki loðin um lófana ákváðum við að finna ódýra miða til og frá Osló. Ég held að við höfum verið aðeins of ökónómísk í miðakaupum. Það ætti ekki að taka mikið meira en sex klukkutíma að fljúga til Noregs en við millilentum í Belgíu á leiðinni út og svo í forgarði vítis, eða Heathrow á leiðinni heim og þurftum að dúsa þar í fimm tíma. Sjaldan hef ég verið á jafn viðbjóðslegum stað og Deathrow. Mér leið eins og ég væri föst í Kringlunni og gæti ekki farið fyrr en einhver myndi sækja mig.

Á leiðinni frá Englandi þá sátum við í fimmmannasætaröð og hjónin við hliðina á mér lyktuðu af plasti, sváfu alla leiðina og þegar við vorum að bíða eftir því að fá að lenda byrjuðu þau að borða negul. Reyndar var ég sátt við negulinn því alltaf þegar annað þeirra byrjaði að tala þá gaus upp svo mikil andfýla að mér varð óglatt.

En í morgun vaknaði ég sumsé með þungan haus af kommum. Augun í mér fljóta um og ég ætla að fara að fá mér te.

Snjóah.

Hér snjóar og snjóar. Flestir í skólanum kepptust við að tuða út af veðrinu en mér þótti gaman að sjá borgina í vetrarham. Veturinn hefur verið mildur hingað til. Nú verður áhugavert að sjá hvernig Bandaríkjamenn hegða sér í snjó. Ég hef ekki hugmynd um það. Kannski detta þeir oftar en fólkið heima.

Þriðjudagar eru ansi strembnir því þá er ég í skólanum frá níu til níu. Fyrst mála ég í sex klukkutíma, svo æti ég og prenta í þrjá og að lokum set ég saman víra og batterí og ljós og bý til leikföng í þrjá klukkutíma. Ef ekki væri fyrir gífurlegt skemmtanagildi ofantalinna námskeiða, þá væri ég ekki glaði kallinn sem ég er í dag.

Áðan sá ég agnarsmáan pulsuhund í rauðri úlpu kúka. Fyndið? Já, svo sannarlega. Af svipnum að dæma fannst eiganda voffans það ekkert spes.
Á fimmtudaginn erum við að fara til Portúgal. Ég missi af fyrsta deginum af NY Toy fair en get að öllum líkindum bætt mér það upp á mánudeginum. Ef ekki þá mun ég kasta upp af vonbrigðum. Helst fyrir utan húsið sem hýsir ráðstefnuna.

En já já, sjáum bara hvað setur. Nú ligg ég eins og bölvuð klessa og mun bráðum rísa upp til þess að snæða. Sæl að sinni.

vahú

Jæja, afmælið mitt var dásamlegt þökk sé yndislegu fólki. Ég fékk skemmtileg símtöl og email og comment og ég var bara mjög hamingjusöm.

Í gær var ég að rölta heim, framhjá mér hjólaði lúði á fjallahjóli og flautaði fít fíjú á mig. Ég setti upp svip en svo fór ég að hlæja í laumi af því að ég hélt að menn hefðu hætt að flauta fít fíjú fyrir mörgum árum síðan. Í hádegishlénu mínu í gær gengu ég og Lulu skólasystir mín framhjá konu með svartan kross á enninu. Ég leit glottandi á Lulu og sagði: ,, Eitthvað er nú að." Þá sagði Lulu: "It´s Ash Wednesday lúðinn þinn."
,, Ha?" hváði ég ósköp heimóttarlega. Það sem eftir lifði dags sá ég fullt af fólki með öskukross á enninu. Þetta eru víst kaþólikkar sem fara í kirkju á Öskudegi og presturinn klínir ösku í kross á ennið á þeim. Mjög furðulegt og dramatískt á að líta. Ég útskýrði öskudag fyrir Lulu og henni fannst okkar aðferð til að halda upp á öskudag vera mun skrítnari.

Aríprinsinn er að reka á eftir mér og því verð ég að drulla mér. Ég man samt ekki af hverju við þurfum að flýta okkur. Ætli það sé kviknað í?

blöhh.

Einstaka sinnum tékka ég á sjónvarpsstöðvum sem eru sérstaklega ætlaðar börnum. Þar er stundum hægt að finna skemmtilega þætti en að mestu leiti eru þær eintómur hryllingur. Ég skil ekki af hverju Scooby Doo, The Jetsons, Yogi Bear og Flintstones séu ennþá á dagsskrá. Mér þótti þetta ekki einu sinni skemmtilegt þegar ég var barn.

Mjeh, ég hef í alvörunni ekkert áhugaverðara að segja í dag.

Bráðum á ég afmæli. Það er svo sem allt í lagi. Ég hef tekið þá gáfulegu ákvörðun að hætta í tímanum með pólitísku dark konunni. Þá verð ég með 14 einingar og svo get ég fært eina einingu á milli anna. Ég var nefnilega með 17 einingar fyrir jól. LÍN leyfir víst svoleiðis tilfæringar og hananú.

Ákvörðun þessa tók ég að hluta til út af afmælinu mínu. Ég fór að hugsa um afmælisdaginn minn og mundi þá eftir að ég yrði að eyða stórum hluta af honum í tíma hjá þessum kennara. Það þótti mér prump og svo tók ég allt í einu eftir því að ég er orðin nógu gömul til þess að sleppa því að gera það sem mér finnst leiðinlegt. Fyrir utan náttúrulega að borga reikninga, gera skattaskýrslu, svara þegar á mig er yrt, ekki skella hurðum, borða með hnífapörum, vera kurteis, greiða mér, sleppa því að lemja fólk sem mér finnst leiðinlegt eða vont, taka til, þvo fötin mín og fara reglulega í krabbameinsskoðun og til tannlæknis..... nú þegar ég hugsa um það þá er ég að pæla í að leggjast á götuna og láta FedEx bíl keyra yfir höfuð mitt.

Í gær var úrhellisrigning, engu að síður ákváðum við að trítla út í búð og kaupa eitt og annað. Og þá kom steypiregn og vatnið óx og óx. Nú er ég reyndar ekki alveg viss hvort steypi sé meira en úrhelli en sumsé þá rigndi meira. Þar sem við stöndum á götuhorni, blaut inn að beini, tek ég eftir brotinni regnhlíf og loðhúfu á jörðinni. Við nánari athugun er húfan alls ekki húfa heldur stór, blaut, dáin rotta.

Ég æpti, að vísu ekki kvenlega því það hef ég aldrei getað gert, og svo fékk ég tourette og gat ekki hætt að segja: ,, Oj."

Mig hefur alltaf langað til þess að geta æpt dömulegu hryllingsmyndaópi. Öskrin mín eru meira í átt við áreynslustunur kraftlyftingamanna.

Núna þarf ég að fara að vinna.
Bráðum kemur hann Halli minn og þá verður gaman.