fjandinn sjálfur

Bannorð vikunnar:

Kreppan
Davíð Oddsson
Fjármálin
Kuldinn
Leigumarkaðurinn
Þjóðarskútan
Þjóðmálin


Æi bara allt sem fjallar um það hvað við erum royally screwed. Ef við erum það þá erum við það bara og drepumst úr hungri og kulda. Ég ætla að smíða mér bát og reyna að finna óbyggða eyju með trópikal ávöxtum. Ef það tekst ekki þá ætla ég bara að setjast í stól og bíða eftir því að drepast úr hungri og kulda.... eða nei ég ætla að hlaupa mér til hita þangað til ég drepst úr hungri.,... hmmm nei annars, ég ætla að skokka mér til hita í gegnum Stjórnarráðið og Seðlabankann og grípa mér nokkra feita menn sem ég ætla að grilla í Fjölskyldu- og Húsdýragarðinum. Hvað gerði ég aftur við fjandans ÍTR starfsmannakortið mitt? Ég á sko að fá ókeypis í Fjölskyldu- og Húsdýragarðinn.
Jæja,, ég hef ekki tíma til þess að blogga eins og einhver fábjáni, ég þar sko að fara að gramsa í skúffum. Bæ.

Miðvikudagur er góður dagur til þess að blogga.

Halló krakkar. Fyndinn þykir mér túrisminn sem fylgir Airwaves vikunni. Flesta daga eru goritex húðuð þýsk pör að windowshoppa á laugaveginum og borða heimasmurðar samlokur á meðan þeir bíða eftir fyrstu rútunni út úr bænum, þeim þýsku finnst nefnilega landið mun meira spennandi en landinn. Um miðjan október fyllist Reykjavík af leðurjakkaklæddum sólglereygðum ferðamönnum í þröngum buxum sem munu að öllum líkindum ekki sjá eitt einasta náttúruundur fyrir utan ónáttúruundrið Bláa lónið.

Miðað við tíðafarið núna þá væri afar viðeigandi að Bláa lóninu yrði breytt í upprunalega mynd, eða eins og þetta leit út fyrir um tuttugu árum síðan. Þegar að maður skipti um föt í einhverjum kofa, fór í strigaskóm ofan í lónið til þess að rispa ekki á sér iljarnar í hrauninu og var á varðbergi gagnvart straumi af heitu vatni sem átti það til að umlykja mann fyrirvaralaust og brenna húðina. Jah, svona er allavega brengluð minning mín af þessu fyrrverandi náttúruundri. Ég man samt ekki hvað kostaði að fara ofan í. Kannski þrjár ískóla og tvær fernur af svaladrykknum Garpi.

Gaman þætti mér ef að auðkýfingar og nokkrir spilltir ráðamenn landsins landsins færu í innlit útlits mengað lónið og æfðu sig í hópdrukknun. (Sambýlismaður minn er einmitt á þessari stundu að lesa yfir öxlina mína og segja:,, Ekki svona mikið hatur Lóa." Ég veit ekki alveg hvað hann vill mér en ég ætla sko ekki að stroka þetta út. Fyrir utan þá staðreynd að ,,sumir" virðast ekki skilja muninn á hatri og léttu skemmtituði. Mikið væri nú leiðinlegt að lenda í helvíti fyrir það eitt að vera orðljótur bloggari.)

eru ekki allir í stuði?

Fyrst sleppti ég því að blogga sökum leti, þar á eftir kom mikil vinnutörn, stuttu síðar skall á krepputíð.

Mig langar bara alls ekki að ræða neitt af þessu þrennu.
Annars var ég nú bara að koma frá Tromsö. Norðmenn eru dúllur en einnig afar duglegir að troða sér fram fyrir mann í biðröðum. Mig langar að einhver gefi út bókina ,, Alhæft um þjóðir".

Síðustu viku hef ég hamast við að horfa hvorki á fréttir né lesa dagblöðin. Ég tók þessa ákvörðun geðheilsu minnar vegna. Sambýlismaður minn er ekki alveg á sömu blaðsíðu og hefur tekið að sér hlutverk fréttaskýringamanns þvert ofan í óskir mínar. Á hverjum morgni vekur hann mig með upplýsingar um gengið og alla djöfulsins vitleysuna sem gengur hér á. Ég skamma hann í hvert einasta skipti en hann lætur það sem vind um upplýst eyru þjóta.

Afneitun er ein af mínum uppáhalds iðjum, iðjum heilans...iðja heilans, það er ekki heil brú í þessu. göö, hvar glopraði ég niður tungumáli mínu. Kannski byrjaði orðaforði minn að tætast í sundur um leið og landið fór í hundana. Mörg ár eru liðin frá því að ég uppgötvaði að mér fer best að lifa í vernduðum heimi þar sem ég tel mér trú um að allt sé í fínasta lagi. Æi, reyndar held ég barasta að heilinn minn sé að gefast upp. Það er eina útskýringin sem ég get mögulega fundið á því hvers vegna ég er með gamla Japis auglýsingu á heilanum. ,, Hundadagar í Japis.. óú óú ódýrt."