Áfengispróf!

Jæja, þá er Gummi litli grís búinn að raða í sig morgunmatnum. Mjög ánægjuleg stund með kjúkling verð ég að segja.

Þegar ég opnaði svo tölvupóstinn minn þá blasti við mér enn eitt glatað bréf frá skólanum mínum. Ég þurfti að taka áfengisprófið aftur. Dear Loa Hlin we have been informed that you have not completed your follow-up alcohol test on e-CHUG. We encourage you to do so immediately.
Samkvæmt því prófi er mjög óeðlilegt fyrir tuttugu og átta ára manneskju að drekka tvö vínglös á viku. Ég býst fastlega við því að frakkar, ítalir eða spánverjar hafi ekki samið þetta próf og eigi afar erfitt með að skilja ásakanirnar sem fylgja eftir prófið. Þau ýjuðu að því að ég væri alkóhólisti og ég sem laug og mildaði. Já og tók einhver eftir nafninu á fyrirækinu: Eeee- CHUG, CHUG, CHUG, CHUGGG!!
Jámm en tölum dáldið um eldsvoða. Það er skrítin lykt í loftinu, brunaliðsbíllinn kom æðandi að rétt í þessu og ofmannað slökkvilið er að rölta upp og niður götuna. Ætli einhver hafi kveikt í Colt maríneruðu beikoni hérna í hverfinu? Nei, maður spyr sig bara. Þetta hef ég upp úr kvikmyndinni Juice með Tupac ef einhver er að velta því fyrir sér.

Áðan hringdi Jason vinur minn. Hann notar mig sem heimalærdómsuppflettirit. Að þessu sinni var ég fegin vegna þess að, og nú mega sálfræðingar taka upp skrifblokkirnar sínar, ég var í þann mund að velta mér og snúa vegna hræðilegrar martraðar. Ég lá við hliðina á norskum frænda mínum inni í tjaldi í helli og við vorum að ræða að það væri ekkert mál að plata einhvern lækni til þess eyða barninu þar sem við værum svona rosalega skyld og hann myndi skilja ástæðuna(förum ekki nánar út í það). Ekki nóg með það þá var ég nýbúin að horfa á hommaklámmynd þar sem þessi frændi minn lék aðalhlutverkið á móti Eggerti Þorleifssyni. (soundeffect: blýantur brotnar á skrifblokk sálfræðings)

Ég skil nú ekki tilganginn með því að vera með undirvitund þegar hún virðist vera á móti manni. Niður með fjandsamlegar undirvitundir. Hvað væri að því að vera með vinalega undirvitund sem segir manni hlýja og gáfulega hluti. Hún gæti til dæmis hvíslað að manni tilgangi lífsins(ef ég gef mér það að tilgangur lífsins sé ekki að hafa mök við tvemenninga sína og horfa á klámmyndir með Eggerti Þorleifssyni.

Jæja, kannski er ég bara alkóhólisti með sóðalegar hugsanir, bældar hvatir og kynferðislanganir gagnvart ættingjum mínum.
Væri það ekki smart? Næstum því jafn smart og þessi bloggfærsla.

í dag er ég svo þunnur

Oj mig auma. Það er nú dáldið mikið vesen að vera þunnur. Í gær fór ég með Michelle á bar. Á leiðinni tókst mér að ná ótrúlegum árangri í lestarferðum. Sko þú veist hvernig það er þegar þú ert að keyra og lendir alltaf á grænu. Ég labbaði niður í lest, lestin kom, ég skipti á næstu stöð og lestin kom strax. Þriðja lestin hermdi eftir og ég komst á áfangastað á tuttugu mínútum. Magnað stöff. Annars var ég á mörkunum með að hverfa inn í fimmtu víddina því höfuð mitt dúndraði og þrútnaði af skelfilegum höfuðverk.

Að sjálfsögðu fór mig strax að gruna að ég væri komin með dularfullu veikina sem ég sá tilkynnta á forsíðu dagblaðs. Þar stóð: SUPERBUG KILLS NYC KID!. Svo kom einhver frétt um að tólf ára drengur í Brooklyn hefði dáið af völdum þessarar ofurpöddu. Fólki var ráðlagt að þvo mikið á sér hendurnar, nota plástra og sleppa því að bora í nefið. Það hljómaði erfitt þvi ég er mikið fyrir að bora í nefið mitt.

Á leiðinni heim frá barnum varð ég bílveikin uppmáluð. Leigubílstjórinn reyndi að drepa mig með ilmefnum. Ég reyndi að giska á hvaða ódýra rakspíra maðurinn hefði klínt á sig en hann sagði mér að þetta væri Nivea rakspíri. Ég verð nú að segja að hann lyktaði frekar eins og hann hefði smurt á sig Nivea klósetthreinsi.

Þannig að ég var með höfuðið út um gluggann alla leiðina eins og lítill hundur.
Núna er ég bara að teikna og reyna að halda höfði. Mig langar nú bara að horfa á Home Alone og éta ost.

Dexter drulla.

Harumph... Ekki var thridja bokin til thess ad hropa hurra fyrir. Adeins of mikid voodoo mumbo jumbo.

Nuna er eg ad fara i tolvutima og tharf ad skila verkefni sem eg gerdi adan. Eg atti ad hanna brefsefni med logoinu minu a. Ekki tokst thad nu vel til thar sem tolvukunnatta min er i lagmarki.

Maginn minn er med uppsteyt um thessar mundir enda faer hann litid annad en nachos og hummus i heimsokn. Eg get nu litid vid thvi gert thar sem thetta er uppahalds faedan min nuna.

Best ad skutla ser i tima. Eg tharf ad vanda mig ad na thessum afanga. Kennarinn er draumur i dos en hofudid a mer er sem tom tunna.

I kvold get eg loksins gert eitthvad af viti thar sem er buin ad lesa drulluna.

Já hæ

Júja ég er búin að fara til Íslands og er aftur komin til borgar englanna(copyright: Sveinbjörn H. Pálsson). Þennan brandara ætla ég ekki að útskýra.

Ég er ein heima því litli aríaprinsinn er ennþá staddur á fósturjörðinni. Klaufabárðurinn ég gerði þau reginmistök að grípa með mér myrkt lesefni á leiðinni í flugvélina. Því sef ég nú með ljósið kveikt og vanda mig við að koma mér ekki upp áfengivandamáli hins miðaldra: Léttvínssulli. Einhvers staðar las ég að haugar af miðaldra fólki láti innrita sig á Vog vegna þess konar vandamála. ,, Ég get ekki hætt að drekka rauðvín!!" Annars er nú ekki fallegt að gera grín að alkóhólistum.

Bókin umrædda og alræmda heitir Dexter in the Dark og þriðja bókin um hinn geðþekka raðmorðingja Dexter Morgan. Núna er hann aftur kominn í klípu blessaður.
Skrítið hvað hann er ægilega viðkunnalegt skrímsli. Þegar ég er búin að lesa þessa bók þá ætla ég að niðurhala annarri seríu af þáttunum um Dexter. Tvær seríur og þrjár bækur, það mætti fara að kalla mig dyggan aðdáanda.

Airwaves kom og fór og ég skemmti mér vel ef ekki drullu- og konunglega. Á laugardagskvöldinu tókst mér að kúgast af glimmeri, svo hóstaði ég upp bleikri glimmerflís og ældi næstum á bílastæðinu fyrir framan Gauk á Stöng. Ég þýddi það sem Cuckoo on a Stick og þótti ég fyndin. Ég man ekki til þess að einhver annar hafi hlegið.

Í dag fór ég í skólann, í gær var ég að leika við systur mína og frændsystkini. Það var stuð og við komumst yfir ótrúlega dagskrá á skömmum tíma. Tímatorg var heimsótt, Kínahverfið, Litla Ítalía og Neðri Austurhlið að hluta. Í Kínahverfinu rákumst við á helvítið hann Harvey Keitel. Eða jú já ekkert helvítis neitt, ég notaði það bara til áhersluauka. Ótrúlegt þykir mér eitt, systir mín og mágur eru mestu stjörnuseglar sem ég hef fyrir hitt. Þau þurfa rétt aðeins að reima skóna og ganga út úr húsi og þá rekast þau iðullega að frægt fólk. Skrítið að sápuóperan Heroes hafi ekki tekið þennan ofurkraft fyrir. Þess má geta að ég hef gefist upp á þessari þáttaröð. Mér finnst væl og þannig svo þreytandi. Núna væla þau svo mikið. Mér finnst skemmtilegra að sjá þau slást, fljúga og lækna sig sjálf þrátt fyrir að sá eiginleiki sé bersýnilega stolinn frá Wolverine.

Í gærkvöldi sofnaði ég klukkan sjö og vaknaði í nótt klukkan fjögur. Núna er klukkan að verða sex og ég er búin að ofkeyra internetið. Best að fara að sofa en ekki fyrr en ég hef fengið mér smá Nachos. Ég keypti blátt nachos í gær. Það er búið til úr bláum maís og ótrúlegt en satt, inniheldur ekki gervilitaraefni.