Tölvuteikning reynir að kyngja epli.

Myndirnar eru ekki í tímaröð. Öh, já nauðsynlegt er að það komi fram. Annað væri hrein og klár sögufölsun.

Nú sit ég í stofunni alelda eða nei annars andvaka. ,, Ein að rolast" myndi amma segja. Það er svo gaman að hlusta á hana tala. Einhvern tímann þarf að gefa út orðatiltækja bók ömmu minnar. Amma er ekki bara ein að rolast, stundum er hún líka drullusokkur. Einu sinni sagði hún að hún væri svo mikill drullusokkur af því að hún hefði ekki farið í Kolaportið og keypt lax eins og hún hafði ætlað sér. Ég sá ekki hvernig lax gæti mögulega komist fyrir á ofhlaðborðinu sem hún hafði hrist fram úr erminni. Þar að auki fannst mér ólíklegt að drullusokkur myndi bjóða mér í svona fínt kaffiboð.
Það er furðulega mikill munur á lítillætistilburðum milli kynslóða. Mamma er minna lítillát heldur en amma og miðað við þær tvær er ég sjálfhælinn monthani.

Ætli ég verði svona þegar ég verð eldri og mun eingöngu nota sagn- nafn- og lýsingarorð sem gera lítið úr gjörðum og hugsunum mínum? Mamma segir alltaf í gríni ,, Fyrirgefiði hvað þetta er lítið og ómerkilegt" þegar hún býður fólki upp á eitthvað fínt. Kannski byrjaði talsmátinn hennar ömmu sem eitt allsherjar spaug.

.. og hérna sorrí hvað þetta er glatað blogg og ómálefnalegt ég bara er eitthvað svo illa menntuð og drusluleg. Ekki það að nokkur sála láti sjá sig hér inni.

Nei, þetta var ekkert sérstaklega gefandi. Þá er nú skárra að monta sig dálítið. En ekki mikið. Fyrsta manneskjan sem minnist á gullna meðalveginn verður rasskellt með gylltri skóflu.