Sumardagur í frysti.

Í imbanum er uppvakningur að brenna. Ég nennti ekki að glápa á myndina sem RÚV ákvað að væri sniðugt að sýna á Sumardaginn fyrsta. Sem betur fer var ég svo heppin að renna öðru auganu í áttina að sjónvarpinu í þann mund sem aðalógeðið var að hefjast. Frekar næs.

Ákveðin tegund af bíóofbeldi höfðar til mín. Ég vil ekki sjá augu skorin , kynfæri klippt eða nálum stungið í augu eða andlit á meðan kona segir Kirikirikirikiri. Enn fremur get ég ekki horft á fólk slíta af öðru fólki neglurnar eða klippa af þeim puttana með vírklippum en ég get vel horft á fólk lúskra rækilega á náunganum. Ég er sem sagt hrifnari af bíóslagsmálum heldur en bíópyntingum.

Í fyrradag fórum við Sumar Snær á Kick Ass eða Sparkírass eins og systursonur Sumars kýs að kalla myndina. Hann er fjögurra ára og má þar af leiðandi ekki fara á myndina því hún er bönnuð innan tólf eða fjórtán ára. Þetta hefur orsakað þráhyggju hjá blessuðum drengnum og hann þreytist ekki á að segja mér að Sparkírass sé ljót og alls ekki fyrir börn. Ég held að fyrir honum sé ekkert í heiminum meira heillandi þessa dagana en að sjá einmitt þessa mynd. Ég er alvarlega að velta því fyrir mér að segja honum ekki frá því að við séum búin að fara og að okkur hafi fundist fáránlega skemmtilegt því það væri grimmd. Það er örugglega grein um þetta í Barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna.

Grein 1178 liður 14:

Eigi skulu kvikmyndir ræddar í návist barna sem hafa ekki aldur til þess að horfa á þær. Þetta á við um kvikmyndir sem sýndar eru í kvikmyndahúsum sem og leigðar myndir, keyptar eða lánaðar.


En já fyrir þá sem eru læsir, eldri en fjórtán og inni á þessu bloggi þá var myndin afar skemmtileg en ég átti dálítið erfitt með aðaldrenginn í byrjun. Mér fannst hann tala skringilega og vera frekar pirrandi. Svo finnst mér alltaf furðulegt í kvikmyndum þegar augljóslega myndarlegt fólk er gert asnalegt með ljótum gleraugum og illa hirtu hári. Ef ljótt fólk gæti reddað sér með því að fá sér linsur og greiða sér þá væru svona myndir ekki einu sinni til. Hver ætti þá að fara í bíó og láta sig dreyma? Fallegt fólk með enga minnimáttarkennd og fólk sem lætur drauma sína rætast? Pah.... Talandi um fallegt fólk, í bíóinu voru tveir vöðvavinir sem kjöguðu um í hvítum bolum og ljósum gallabuxum. Ef ég væri appelsínugult tröll þá myndi ég reyna að fara ekki í eins fötum og appelsínuguli besti vinur minn, einnig tröll, í bíó. Þeir eiga örugglega síma og hraðskreiða bíla, bæði mjög góð tól til að koma í veg fyrir svona. Fullorðnir tvíburar myndu ekki einu sinni fara í eins fötum í bíó. Nema ef þeir heita Alda og Bára. Hvar eru þær annars?
.. Var ég ekki að tala um bíómynd?.. Jújújú fjör, læti, skemmtilegt ofbeldi og Nicolas Cage í essinu sínu. Fyndið að eftirnafnið hans sé Cage því hann situr einmitt fastur í búri. Hann getur nefnilega bara leikið sturlaða gæja. Þegar hann reynir að vera eðlilegur þá geispa bíógestir. Langsótt? Er ég kannski að vera Lína Langsótt?

Í dag var ég í amerísku símaviðtali. Ég reyndi vitaskuld að láta ljós mitt skína og kreisti út grínið eins og eitthvað mikilvægt væri í húfi. Talið barst að eldfjallinu fræga og ég vitnaði í brandara eftir Halldór Baldursson og sagði að þetta væri aska hins brunna efnahagskerfis sem væri að rústa flugumferð í Evrópu. Það er ekki beinlínis hægt að segja að brandarinn hafi slegið í gegn.

Þessi færsla er skrifuð af tilefni þess að ég las svo skemmtilegt blogg áðan að ég fylltist innblæstri.