Ískr

Fingurnir á mér eru orðnir ryðgaðir af skrifleti. Liðamótin ískra af áreynslu.

Ef einhver kærir sig um útskýringu á óvæntu innliti mínu hér er hún í stuttu máli svona: Ég hef mikinn áhuga á því að koma mér upp þolinmæði til þess að orða hugsanir mínar og skrifa þær niður. Kannski er blogg góð leið til þess, kannski ekki. Þetta er þó mun betra en að gera ekki neitt. Glob forði mér einnig frá því að handskrifa margar síður í dagbók sem ég mun ekki vilja lesa aftur. Bók sem ég mun síðan ekki henda vegna þess að það er ekki eitthvað sem ég geri. Muna að hætta að kaupa fallegar stílabækur.

Vikan sem hefst um leið og ég vakna á morgun verður strembin. Fyrst þarf ég auðvitað að skipa mér í rúmið. Verst hvað ég er slappur uppalandi.

Sambýlismenschenið er frekar lélegur aðstoðarmaður þegar kemur að svefnvenjum. Saman húkum við fyrir framan sjónvarpið og eldumst. Hann á aldrei eftir að reka mig í rúmið.

Af hverju ákvað ég að fara í prufutíma í jóga á morgun? Af því að þú ert áhrifagjarnt linmenni. Svona spurningar koma einmitt bara frá áhrifagjörnum linmennum.