Kæru vinir og vandamenn og ókunnugir sem hafa gaman af því að lesa bloggsíður ókunnugra. Heilsufari mínu er hægt að lýsa í einu orði: Ebóla. Á fjórða degi niðurgangs gaf Ristill frændi mér: Höfuðverk og brúnglæran kúk.

Hvort brúnglær sé alvöru orð veit ég harla lítið um en á þessu stigi málsins er mér alveg sama. Ef þetta er ekki bráðdrepandi sótt frá þróunarlöndunum þá er þetta eitthvað sem kom til landsins með Oslóartrénu. Það eru margar kenningar uppi, allar frá mér komnar, þar sem fáir hafa jafn mikinn áhuga á furðulegu magapestinni minni og ég.

Þið getið sparað ykkur áhyggjurnar, ég er hvorki að blogga af klósettinu né ætla ég að koma í heimsókn og smita ykkur af drepsóttinni. Fyrir þá sem eru ekki búnir að kaupa handa mér jólagjafir, sleppið því bara, ég mun ekki tóra lengur en að Þorláksmessu. Better yet þá held ég að það sé bara best að draga síðasta andann og skíta síðustu hrinunni á myrkasta degi ársins 22. desember. Ég ætla að drífa mig að kaupa jólagjafirnar í vikunni til að gera dauðdaga minn ennþá sorglegri. Spurning hvernig ég fer samt að því. Það veit ekki á gott að teipa plastpoka við rassinn á sér og fara svo með strætó í Kringluna og drulla svo kannski á sig á Miklubrautinni. Ætli það flokkist ekki undir félagslegt sjálfsmorð.