Föstudagur

Ég var að komast að því að ég er óvenju léleg að nefna hluti. Þar með taldir eru bloggfærslu titlar. Af þeim sökum skírði ég færslu dagsins í höfuðið á degi dagsins sem er, jú jú mikið rétt, föstudagur.

Aríaprinsinn sefur á sínu græna eyra. Ef ég vissi ekki betur þá myndi ég halda að hann væri haldinn Narcolepsíu eða svefnsýki. Ég aftur á móti þjáist ekki af slíkri veiki heldur er ég með heilkenni sem hinn almenni borgari kallar leti og stunda íþróttina Lata Sport. Þess má geta að ég geri mér grein fyrir að þetta var ekki góður brandari.

Núna ligg ég uppi í sófa og góni á Never Mind the Buzzcocks sem má finna hér http://www.youtube.com/watch?v=yTK3UNv0DZE&feature=related.

Þess má einnig geta að ég er of löt til þess að finna út úr því hvernig linkar eru gerðir virkir á bloggum og því verða áhugasamir að kópía linkinn upp á eigin spýtur og peista þeim, einnig upp á eigin spýtur, í litla heimilisfangagluggann efst á þeim vefsíðuglugga sem þeir hafa valið sér.

Um daginn keypti ég púða sem er í laginu eins og kjúklingalæri. Hann er þægilegur og hvílir undir lötu höfði mínu.

New Jersey ferðin var fín fyrir utan tíðar tilkynningar, ónefndrar vinkonu minnar, um skemmtanagildi ferðarinnar. Þær voru einhvern veginn svona (í lauslegri íslenskri þýðingu): ,, úúhh hvað það er gaman hjá okkur!", ,, Við verðum að gera þetta oftar!". Þetta endurtók hún svo í lúppu. Svo sagði hún mér og Árna hvað við værum sætt par. Ég fór að hafa áhyggjur þegar hún lýsti yfir áhuga sínum á að búa með okkur í stóru húsi sem við gætum öll deilt og svo myndum við elda saman og búa til tónlist og gera list. Ég held að gera list þýði ekki að kúka heldur teikna og eitthvað svoleiðis.

Þau vilja endilega hitta okkur aftur. Í dag vildu þau fá okkur á tónleika með mjög leiðinlegri hljómsveit. Eþnískt big band. Og á laugardaginn ætla þau að skella sér á eitthvað fyrirbæri þar sem allir eru í búningum og svo sitja sumir og teikna eventið eða skrifa um það. Eitthvað ljóðrænt eða absúrd ætla ég að giska á.

Svei mér. Í skjóli leynimáls, 300.000 manna og kvenna, blogga ég viðbjóð um fólk sem langar bara að eignast vini.
Ég legg til að sleppa því að reyna að vingast við mig. Augljóslega er sál mín skítug sem nærbuxur íþróttamanns.