Komum, sáum og hækkuðum verðið.

Ég elbska morgna, hádegi og fyrri part eftirmiðdags. Að sama skapi er ég alls ekki hrifin af því þegar klukkan er orðin fimm eða þegar kvöldið siglir að landi. Núna er klukkan eitt eftir hádegi og ég er strax farin að kvíða kvöldinu. Ég veit ekki hvort þetta hefur eitthvað með dagsbirtuna að gera eða þá að þetta séu leifar af kvöldkvíða barnæskunnar. Mér fannst aldrei gaman að fara að sofa.

Hérna á horninu er subbuleg lítil búðarhola. Í gærkveldi örkuðum við þangað inn og litli arabinn með loðhúfuna heilsaði okkur fagnandi og kyssti mig á kinnina með yfirvaraskegginu sínu. Við völdum nokkrar vörur og gengum loks að búðarborðinu. Fullur miðaldra maður var að kaupa einhvern fjandann og þegar hann heyrði verðið þá leit hann á okkur og æpti: ,, Alltaf hækkar helvítis verðið þegar hvíta fólkið flytur í hverfin!" Svei. Þetta er svipað og að segja að fasteignaverðið lækki þegar svart fólk flytur í hverfið. "There goes the neighbourhood." Argasti dónaskapur. Ég hlakka til þegar fólk hættir að taka eftir því hvernig allir eru á litinn. Þetta er ansi þreytandi.