mánudagur, febrúar 25, 2008

komin heim

Í gær lentum við á JFK eftir fjórtán ef ekki fimmtán tíma ferðalag frá Noregi. Þar sem við hjónin erum ekki loðin um lófana ákváðum við að finna ódýra miða til og frá Osló. Ég held að við höfum verið aðeins of ökónómísk í miðakaupum. Það ætti ekki að taka mikið meira en sex klukkutíma að fljúga til Noregs en við millilentum í Belgíu á leiðinni út og svo í forgarði vítis, eða Heathrow á leiðinni heim og þurftum að dúsa þar í fimm tíma. Sjaldan hef ég verið á jafn viðbjóðslegum stað og Deathrow. Mér leið eins og ég væri föst í Kringlunni og gæti ekki farið fyrr en einhver myndi sækja mig.

Á leiðinni frá Englandi þá sátum við í fimmmannasætaröð og hjónin við hliðina á mér lyktuðu af plasti, sváfu alla leiðina og þegar við vorum að bíða eftir því að fá að lenda byrjuðu þau að borða negul. Reyndar var ég sátt við negulinn því alltaf þegar annað þeirra byrjaði að tala þá gaus upp svo mikil andfýla að mér varð óglatt.

En í morgun vaknaði ég sumsé með þungan haus af kommum. Augun í mér fljóta um og ég ætla að fara að fá mér te.

4 ummæli:

La profesora sagði...

vjelkomin ,,heim". endilega segðu mér frá norsarafrændsystkinahittingnum.

dora wonder sagði...

negull er góður með vogaídýfu. en hei, hvenær kemur bandið heim að spila næst, er eitthvað planað? missti af árans konsertnum 5. janúar og kunni því illa.

halldóra

Nafnlaus sagði...

Negull? Einsog í negulnaglar? Einsog í troðum negulnöglum í puruna á svínalærinu?

Voru þau að bryðja krydd?

Fjáh!

odi hattarinn sagði...

Snorri frændi var frábær. Hann skemmti sér vel og svo fórum við að hitta vini hans. Einn vinur hans var svartur hommi frá Venesúela að nafni Lenín. ,, Versti óvinur Bush" tilkynnti Snorri mér stoltur
Ég veit ekki hvenær við spilum næst á íslandi. Vonandi sem fyrst. Það er svo gaman.
Og já, negulnaglar. Þau voru að bryðja krydd með engu. ekki einu sinni mandarínum.