fimmtudagur, nóvember 29, 2007

Aldeilis bit.

Ef ég væri íri þá myndi ég heita Lóa O´heppin. Enn á ný þurfti hrakfallabálkurinn ég að skríða á heilsugæslustöðina. Ef ég bara ætti allar kvittanir sem ég hef fengið á mismunandi heilsugæslustöðvunum í hinum ýmsu löndum. Þá gæti ég gefið út bók sem myndi heita Sicko ef það nafn væri ekki frátekið. Þar sem ég keypti sjúkratryggingu hérna úti, hef ég ekki þurft að borga krónu fyrir . Eða jú 25 dollarar fóru í bólusetningu sem ég varð að fara í til þess að mega vera áfram í skólanum.

Núna ligg ég í sófanum (uppblásinni queen-size dýnu) með bólginn upphandlegg og heit eyru. Á eftir ætla ég að gá hvort ég sé nokkuð komin með hita því mér líður ekkert æðislega vel.

Í morgun vaknaði ég nefnilega með tvær litlar rauðar skellur í líkingu við skordýrabit. Önnur var á upphandleggnum en hin hafði komið sér notalega fyrir hjá olnboganum. Um hádegisbilið fór mig að klæja allsvakalega og síðar um daginn svimaði mig, fingurnir voru orðnir kaldir og upphandleggurinn á stærð við lítinn hamborgarahrygg. Ég þraukaði kennslustundir dagsins og trítlaði svo upp á heilsugæslustöð. Þar bar ég mig aumlega og tvær konur lýstu upp handlegginn með vasaljósi og hrukkuðu ennin. Svo fékk ég sýklalyf og á að koma aftur á morgun. Ég heyrði aðra þeirra tala um venom og það hljómaði hreint ekki vel í eyrum mér. Svo reyndi ég að fá upp úr annarri þeirra hvurslags skordýr þetta hafi nú eiginlega verið, allar bítandi flugur löngu dauðar úr kulda. Hún sagði mér að köngulær væru einnig á ferli á veturna. Jibbí kóla.

Svo á ég víst að panta tíma hjá The Medical Resident því konunum þóttu ofnæmisviðbrögð mín ekki eðlileg.

Jæja vendum voru kvæði í kross. Vegna fjölda áskoranna(þ.e.a.s. einni frá Ollu) ætla ég að reyna að lýsa hversdagslegu umhverfi mínu.

Við Árni búum í Brooklyn á þriðju hæð í rauðu múrsteinsfjölbýlishúsi. Síðan í byrjun október erum við búin að vera að sanka að okkur húsgögnum. Við byrjuðum á því að hringa í 1-800-MATRESS og kaupa jújú dýnu. Svo fengum við borð, sjónvarp og ruggubaststól hjá nágrönnum okkar. Úti á götu höfum við svo fundið stóla og ýmis konar dótarí og íbúðin lítur loksins út eins og íbúð. Okkur vantar sófa en ég held að það reddist á morgun.. vonandi. Svo væri dásamlegt að finna eldhúsborð. Öll eldhúsborð hérna eru annaðhvort ljót eða dýr og það gildir líka um sófana.
Árni er heimavinnandi húsmóðir en ég tek lest í skólann á hverjum degi. Lestin er úti á næsta horni, hana tek ég að Metropolitan Avenue og tek aðra lest þar að Union Square. (Classon, Bedford Nostrand, Myrtle-Willoughby, Flushing, Broadway, Metropolitan, Bedford Ave., 1st Ave, 3rd Ave, Union Square ef ég á að vera nákvæm).

Hverfið okkar er næs, bara eitt morð síðan í ágúst. Þetta er ekki klígjulegt hverfi eins og Williamsburg(Sveittir hipsterar í þröngum buxum með sólgleraugu hvenær sem er dags og hvernig sem viðrar, flestir með hatta. Dáldið eins og Joey Jeremiah í Degrassy Junior High) jájjája. Meira síðar. Mér er illt í hendinni.

5 ummæli:

Nafnlaus sagði...

Kannski var þetta Árni sem beit þig því hann vill hafa þig heima hjá sér.

Eða...leðurblaka...

Er vont að horfa í spegil? Hvítlaukur ógeðslegur? Svíður undan krossum og svoleiðis?

Þá ertu að verða vampíra. Eða varúlfur, ef þú ert með fullt af tannaförum á handleggnum.

Svo margir möguleikar.

odi hattarinn sagði...

Heyrðu þetta var víst könguló úr kjarnorkuveri. Þú mátt byrja að kalla mig köngulóu.

La profesora sagði...

varstu að horfa á simpsons?

ég mæli amk með því að dýnan og allt rúmtau sé vel dustað, þrifið og hrist svo að ekkert leynist nú þar.

svo finnst mér að þú ættir að gefa út bókina ,,Lóa litla og ofnæmin"

Nafnlaus sagði...

æj..vonandi batnar þér ofnæmisstúlka.. þarf ég e-ð að vera að lesa í þetta eiginmannstal? eða á ég kannski að koma með giftingakjólinn sem er í kjallaranum út um jólin?
óþolandi mágkonan

odi hattarinn sagði...

hahaha nei vertu nú ekkert að lesa í það.

Maja, það er snilldarhugmynd. Ég er einmitt búin með barnabókina fyrir skólann.