Grætt á daginn, grillað á kvöldin.

Evrópa

Ég hef verið fengin til að myndskreyta ýmislegt og þessa dagana er það Evrópusambandið. Önnur myndin er af hressum evrópusinnum og hin af Evrógrýlunni. Mín eigin skoðun er á undanhaldi. Þar sem ég á hvorki kvóta, kindur, pening eða foss þá hef ég ekki margra hagsmuna að gæta. ,,Hvað með evrópuherinn?!" æpir þú. ,,Hvaða helvítis evrópuher?" svara ég. Björn Bjarnason langar í íslenskan her, Róbert Marshall langar í leyniþjónustu, er það eitthvað skárra, ekki eru þeir í Evrópusambandinu.

Annars er nú ekki hægt að ræða neitt á þessu landi. Ég ætla að senda aðstandendum íslensku orðabókarinnar bréf og segja þeim að taka út orðið málefnalegt og öll orð sem tengjast því. Við þurfum ekki á þeim að halda.
eh... já en hér eru teikningar.

Ee..heyrðö migh núhh!

ÉG VIL EKKI FARA AÐ SOFA.

Fokkk ég verð að aflétta feisbúkk banninu. Hér sit ég vinalaus og blogga.

Fyrst ég er að þessu á annað borð.

Ég var að teikna fyrir verkefni sem ég fékk. Mér fannst þessi eitthvað svo vel heppnuð. Svo verð ég að fara að blogga á Miðjunni því þar eru systir mín og ég með blogg. Mér finnst bara eitthvað svo erfitt við það að blogga þegar ég veit að það eru einhverjar líkur á því að fólk lesi það. Performance Anxiety Disorder eða PAD. Á íslensku heitir þetta víst ,, Að reyna að sofa hjá þegar maður er of fullur." og á aðallega við um drengi.
Gleðilegt sumar.

Sumardagur í frysti.

Í imbanum er uppvakningur að brenna. Ég nennti ekki að glápa á myndina sem RÚV ákvað að væri sniðugt að sýna á Sumardaginn fyrsta. Sem betur fer var ég svo heppin að renna öðru auganu í áttina að sjónvarpinu í þann mund sem aðalógeðið var að hefjast. Frekar næs.

Ákveðin tegund af bíóofbeldi höfðar til mín. Ég vil ekki sjá augu skorin , kynfæri klippt eða nálum stungið í augu eða andlit á meðan kona segir Kirikirikirikiri. Enn fremur get ég ekki horft á fólk slíta af öðru fólki neglurnar eða klippa af þeim puttana með vírklippum en ég get vel horft á fólk lúskra rækilega á náunganum. Ég er sem sagt hrifnari af bíóslagsmálum heldur en bíópyntingum.

Í fyrradag fórum við Sumar Snær á Kick Ass eða Sparkírass eins og systursonur Sumars kýs að kalla myndina. Hann er fjögurra ára og má þar af leiðandi ekki fara á myndina því hún er bönnuð innan tólf eða fjórtán ára. Þetta hefur orsakað þráhyggju hjá blessuðum drengnum og hann þreytist ekki á að segja mér að Sparkírass sé ljót og alls ekki fyrir börn. Ég held að fyrir honum sé ekkert í heiminum meira heillandi þessa dagana en að sjá einmitt þessa mynd. Ég er alvarlega að velta því fyrir mér að segja honum ekki frá því að við séum búin að fara og að okkur hafi fundist fáránlega skemmtilegt því það væri grimmd. Það er örugglega grein um þetta í Barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna.

Grein 1178 liður 14:

Eigi skulu kvikmyndir ræddar í návist barna sem hafa ekki aldur til þess að horfa á þær. Þetta á við um kvikmyndir sem sýndar eru í kvikmyndahúsum sem og leigðar myndir, keyptar eða lánaðar.


En já fyrir þá sem eru læsir, eldri en fjórtán og inni á þessu bloggi þá var myndin afar skemmtileg en ég átti dálítið erfitt með aðaldrenginn í byrjun. Mér fannst hann tala skringilega og vera frekar pirrandi. Svo finnst mér alltaf furðulegt í kvikmyndum þegar augljóslega myndarlegt fólk er gert asnalegt með ljótum gleraugum og illa hirtu hári. Ef ljótt fólk gæti reddað sér með því að fá sér linsur og greiða sér þá væru svona myndir ekki einu sinni til. Hver ætti þá að fara í bíó og láta sig dreyma? Fallegt fólk með enga minnimáttarkennd og fólk sem lætur drauma sína rætast? Pah.... Talandi um fallegt fólk, í bíóinu voru tveir vöðvavinir sem kjöguðu um í hvítum bolum og ljósum gallabuxum. Ef ég væri appelsínugult tröll þá myndi ég reyna að fara ekki í eins fötum og appelsínuguli besti vinur minn, einnig tröll, í bíó. Þeir eiga örugglega síma og hraðskreiða bíla, bæði mjög góð tól til að koma í veg fyrir svona. Fullorðnir tvíburar myndu ekki einu sinni fara í eins fötum í bíó. Nema ef þeir heita Alda og Bára. Hvar eru þær annars?
.. Var ég ekki að tala um bíómynd?.. Jújújú fjör, læti, skemmtilegt ofbeldi og Nicolas Cage í essinu sínu. Fyndið að eftirnafnið hans sé Cage því hann situr einmitt fastur í búri. Hann getur nefnilega bara leikið sturlaða gæja. Þegar hann reynir að vera eðlilegur þá geispa bíógestir. Langsótt? Er ég kannski að vera Lína Langsótt?

Í dag var ég í amerísku símaviðtali. Ég reyndi vitaskuld að láta ljós mitt skína og kreisti út grínið eins og eitthvað mikilvægt væri í húfi. Talið barst að eldfjallinu fræga og ég vitnaði í brandara eftir Halldór Baldursson og sagði að þetta væri aska hins brunna efnahagskerfis sem væri að rústa flugumferð í Evrópu. Það er ekki beinlínis hægt að segja að brandarinn hafi slegið í gegn.

Þessi færsla er skrifuð af tilefni þess að ég las svo skemmtilegt blogg áðan að ég fylltist innblæstri.

Tölvuteikning reynir að kyngja epli.

Myndirnar eru ekki í tímaröð. Öh, já nauðsynlegt er að það komi fram. Annað væri hrein og klár sögufölsun.

Nú sit ég í stofunni alelda eða nei annars andvaka. ,, Ein að rolast" myndi amma segja. Það er svo gaman að hlusta á hana tala. Einhvern tímann þarf að gefa út orðatiltækja bók ömmu minnar. Amma er ekki bara ein að rolast, stundum er hún líka drullusokkur. Einu sinni sagði hún að hún væri svo mikill drullusokkur af því að hún hefði ekki farið í Kolaportið og keypt lax eins og hún hafði ætlað sér. Ég sá ekki hvernig lax gæti mögulega komist fyrir á ofhlaðborðinu sem hún hafði hrist fram úr erminni. Þar að auki fannst mér ólíklegt að drullusokkur myndi bjóða mér í svona fínt kaffiboð.
Það er furðulega mikill munur á lítillætistilburðum milli kynslóða. Mamma er minna lítillát heldur en amma og miðað við þær tvær er ég sjálfhælinn monthani.

Ætli ég verði svona þegar ég verð eldri og mun eingöngu nota sagn- nafn- og lýsingarorð sem gera lítið úr gjörðum og hugsunum mínum? Mamma segir alltaf í gríni ,, Fyrirgefiði hvað þetta er lítið og ómerkilegt" þegar hún býður fólki upp á eitthvað fínt. Kannski byrjaði talsmátinn hennar ömmu sem eitt allsherjar spaug.

.. og hérna sorrí hvað þetta er glatað blogg og ómálefnalegt ég bara er eitthvað svo illa menntuð og drusluleg. Ekki það að nokkur sála láti sjá sig hér inni.

Nei, þetta var ekkert sérstaklega gefandi. Þá er nú skárra að monta sig dálítið. En ekki mikið. Fyrsta manneskjan sem minnist á gullna meðalveginn verður rasskellt með gylltri skóflu.

Frussslubbfriss.

Gerðist ég óvart áskrifandi af munnræpu? Hvaðan kemur þessi gusugangur? Ég skil ekkert í þessu ég sem ætlaði ég að vera húðlöt og þögul framan af ári.

Jæja, fyrst ég er nú hérna. Hér eru nokkrar teikningar úr bókinni sem ég gerði fyrir jólin, Alhæft um þjóðir. Það verður seint sagt að hún hafi slegið í gegn en nokkrir þjóðernissinnaklúbbar eru reglulega með upplestra upp úr bókinni. Þetta var grín geðsjúka barnalandsmanneskja! Ok, best að skutla upp myndunum áður en að munnræpan frussast út úr mér.



Og meira til:



Enn meira skólaskop:



Annars var ég að spila á balli fyrir háskólamenntaða ungpólitíkusa. Það var sturlað fjör, ég gleymdi samt að skila því til þeirra að þetta væri dead end frami á Íslandi um þessar mundir... Af hverju segirðu þetta? AF ÞVÍ AÐ ÞAÐ ER GAMAN AÐ VERA STÓRORÐ! Sparaðu stóru orðin systir góð. NEI.

Klukkan er orðin svo margt að það er næstum því kominn kristilegur tími aftur. Vonandi dreymir mig ekki eitthvað bölvað rugl. Ef það hins vegar gerist þá ætla ég að finna einhvern á morgun og segja viðkomandi drauminn í smáatriðum. Fólk kann að meta það og þá sérstaklega karlmenn.

Hví brá kjúklingurinn sér yfir veginn?

Aldagömul spurning eða allt frá því að hænur fóru að ganga yfir vegi. Brandarinn er ekkert spes hjá mér en þetta er með því fyrsta sem ég teiknaði á Bamboo Vacom brettið mitt sem er einskonar snertibretti og því fylgir töfrapenni. Það er líklega besta útskýringin. Já líklegast er það rétt.

RÚV Nefskattur ohf. er að slá enn eitt metið með niðurdrepandi föstudagsbíómynd. Ég gjóa öðru auganu annað slagið á skjáinn á meðan ég borða misþroska mangó í boði Bónus. Eða já ekki í boði þar sem ég keypti það sjálf fyrir aura sem ég á eftir að vinna mér inn. Sambýlismaður minn setur svo punktinn yfir i-ið með því að spila fyrir mig Svartan Afgan með Bubba. Upplífgandi stöff.

Fokk ég get ekki hætt.

aaaaaahhh þær koma bara og koma.

Augnablik félagi.

Eftir nánari athugun komst ég að því að heilinn minn er ekkert búinn að vera neitt sérstaklega frosinn. Mér er bara búið að líða þannig af því að það er erfitt að læra nýja hluti eins og að teikna í tölvu.

Hæ litli vinur.

Greyið bloggið mitt. Alltaf gleymi ég þér. En skrans og rogastans, engar sjálfsásakanir enga svipu á bakið. Það er allt í lagi að vera ekki heimsins besti bloggari. Ef ég væri heimsins besti bloggari þá værum við í vandræðum Houston.

Á þessari stundu sit ég og vafra um teikniblogg annarra. Þessi gæi er til dæmis sniðugur.
http://hayillustration.blogspot.com/
Þegar manns eigin heili er frosinn og stirður þá er gaman að fylgjast með hvað annað fólk er hugmyndaríkt. Já og þetta var ekki kaldhæðni bara svona til að hafa það á hreinu.

En úgga búgga hér kemur eiturhress mynd teiknuð í tölvu af manni að kreista krem úr túbu. Ég sagði að heilinn minn væri frosinn.

Jolene.

Lúxussugan.

Í gær var ég að ræða ýmis mál við vinkonu mína. M.a. um námsmennina sem voru á atvinnuleysisbótum á meðan þau voru í námi. Mér varð hugsað til Gísla Marteins og hvernig hann lá á kerfinu þegar hann var í námi með því að þiggja laun frá borginni eða ríkinu á meðan. Hann hætti því nú reyndar en bara eftir að það var gagnrýnt. Sem sýnir augljóslega að honum hafi fundist þetta vera í góðu lagi og líklega fundist hann sjálfur vera sniðugur og hafa komið sér vel fyrir í lífinu. Ég býst við að námsmennirnir hafi hugsað á svipuðum nótum.
Það er sumsé hægt að liggja á kerfinu í nokkrum flokkum. a) Með því að ræna frá skattborgurum b) Með því að ræna frá skattborgurum.

Gísli var bara aðeins flottari á því. Ég sé engan mun. Það er alveg jafn glatað að ræna núðlusúpu og það er að ræna parmaskinku.

Það var nú ekki ætlun mín að fara að tala um eitthvað tengt þjóðlífinu hvað þá fréttum liðinna mánuða. Á hverjum degi keppi ég ýmist við að loka augunum í dásamlegri afneitun fyrir öllu eða skipuleggja flóttann frá þessu 300.000 manna fíaskói.

En snúum okkur að afurðum:

elevenandtwelfty.

Hver getur elskað fjörutíuogníu ára gamlan mann? Ég en ekki ef það er einhver úr Stuðmönnum. Ekki að þeir séu eitthvað nálægt 49 árum, allt nýja fólkið er í kringum 25 ára. Valgeir minn Guðjónsson er fjarri góðu gamni. Held ég, óstaðfestar heimildir þetta eru. Mat eingöngu byggt á því sem ég held.

Mig langar að sjá heimlichamyndir og þannig lagað á RIFF. Ég hlakka til þegar ég get farið að stunda kvikmyndahátíðir eins og óð manneskja. Núna er ég of blönk/óskipulögð/tímabundin. Einhver af þessum afsökunum ætti að duga.

Ég er á leiðinni í sund í hellaða sundbolnum mínu. Hann er smekklegur en mjög ópraktískur. Á eftir ætlum við systur að þralla upp í Breiðholt og labba göngustíginn okkar. Hlakka ég til, skemmta mér ég mun.

Spakmæli dagsins eru: Áráttuhegðun er svona allt í lagi bara, eiginlega kannski í hófi samt. Hvað veit ég?

Jeij, þriðjudagur til þrauta nei ég meina þriðjudagur til heimildamynda. Gott framtak hjá RÚV. Best að sleppa því að kveikja í þar á bæ. Nefskattur er svo hvimleiður að mann langar bara til þess að brenna eitthvað.. djók, mann langar bara að rispa bílana á bílastæðinu fyrir utan Efstaleitið.

Af hverju á ég svona erfitt með nýaldar dótarí, orkusteina og þannig dæmi. Ætli ég sé bara ekki svona jarðbundin skástrik boring. Best að skinka sér út í göngutúr. Fyrst þarf ég aðeins að berja Aríaprinsinn.

Meiri afurðir:

moving on.

Jæja, þá er kreppan loksins búin hahaha vei(klapp og flugeldalæti). Gott hvað Englendingarnir voru næs svo ekki sé minnst á vini okkar í Hollandi. Leitt hvernig fór fyrir auðjöfrunum og ríkisstjórninni þegar risastóra.. djöflaskatan reis upp úr hafinu og...öhm.. skammaði þau og..ogeh.. hérna.. og þau bara hérna.. fóru að gráta og voru alveg hreint miður sín.

Af hverju er fólk alveg hætt að velta öðru fólki upp úr tjöru og fiðri? Söknuður.

Hér koma svo smá afurðir:

fjandinn sjálfur

Bannorð vikunnar:

Kreppan
Davíð Oddsson
Fjármálin
Kuldinn
Leigumarkaðurinn
Þjóðarskútan
Þjóðmálin


Æi bara allt sem fjallar um það hvað við erum royally screwed. Ef við erum það þá erum við það bara og drepumst úr hungri og kulda. Ég ætla að smíða mér bát og reyna að finna óbyggða eyju með trópikal ávöxtum. Ef það tekst ekki þá ætla ég bara að setjast í stól og bíða eftir því að drepast úr hungri og kulda.... eða nei ég ætla að hlaupa mér til hita þangað til ég drepst úr hungri.,... hmmm nei annars, ég ætla að skokka mér til hita í gegnum Stjórnarráðið og Seðlabankann og grípa mér nokkra feita menn sem ég ætla að grilla í Fjölskyldu- og Húsdýragarðinum. Hvað gerði ég aftur við fjandans ÍTR starfsmannakortið mitt? Ég á sko að fá ókeypis í Fjölskyldu- og Húsdýragarðinn.
Jæja,, ég hef ekki tíma til þess að blogga eins og einhver fábjáni, ég þar sko að fara að gramsa í skúffum. Bæ.

Miðvikudagur er góður dagur til þess að blogga.

Halló krakkar. Fyndinn þykir mér túrisminn sem fylgir Airwaves vikunni. Flesta daga eru goritex húðuð þýsk pör að windowshoppa á laugaveginum og borða heimasmurðar samlokur á meðan þeir bíða eftir fyrstu rútunni út úr bænum, þeim þýsku finnst nefnilega landið mun meira spennandi en landinn. Um miðjan október fyllist Reykjavík af leðurjakkaklæddum sólglereygðum ferðamönnum í þröngum buxum sem munu að öllum líkindum ekki sjá eitt einasta náttúruundur fyrir utan ónáttúruundrið Bláa lónið.

Miðað við tíðafarið núna þá væri afar viðeigandi að Bláa lóninu yrði breytt í upprunalega mynd, eða eins og þetta leit út fyrir um tuttugu árum síðan. Þegar að maður skipti um föt í einhverjum kofa, fór í strigaskóm ofan í lónið til þess að rispa ekki á sér iljarnar í hrauninu og var á varðbergi gagnvart straumi af heitu vatni sem átti það til að umlykja mann fyrirvaralaust og brenna húðina. Jah, svona er allavega brengluð minning mín af þessu fyrrverandi náttúruundri. Ég man samt ekki hvað kostaði að fara ofan í. Kannski þrjár ískóla og tvær fernur af svaladrykknum Garpi.

Gaman þætti mér ef að auðkýfingar og nokkrir spilltir ráðamenn landsins landsins færu í innlit útlits mengað lónið og æfðu sig í hópdrukknun. (Sambýlismaður minn er einmitt á þessari stundu að lesa yfir öxlina mína og segja:,, Ekki svona mikið hatur Lóa." Ég veit ekki alveg hvað hann vill mér en ég ætla sko ekki að stroka þetta út. Fyrir utan þá staðreynd að ,,sumir" virðast ekki skilja muninn á hatri og léttu skemmtituði. Mikið væri nú leiðinlegt að lenda í helvíti fyrir það eitt að vera orðljótur bloggari.)

eru ekki allir í stuði?

Fyrst sleppti ég því að blogga sökum leti, þar á eftir kom mikil vinnutörn, stuttu síðar skall á krepputíð.

Mig langar bara alls ekki að ræða neitt af þessu þrennu.
Annars var ég nú bara að koma frá Tromsö. Norðmenn eru dúllur en einnig afar duglegir að troða sér fram fyrir mann í biðröðum. Mig langar að einhver gefi út bókina ,, Alhæft um þjóðir".

Síðustu viku hef ég hamast við að horfa hvorki á fréttir né lesa dagblöðin. Ég tók þessa ákvörðun geðheilsu minnar vegna. Sambýlismaður minn er ekki alveg á sömu blaðsíðu og hefur tekið að sér hlutverk fréttaskýringamanns þvert ofan í óskir mínar. Á hverjum morgni vekur hann mig með upplýsingar um gengið og alla djöfulsins vitleysuna sem gengur hér á. Ég skamma hann í hvert einasta skipti en hann lætur það sem vind um upplýst eyru þjóta.

Afneitun er ein af mínum uppáhalds iðjum, iðjum heilans...iðja heilans, það er ekki heil brú í þessu. göö, hvar glopraði ég niður tungumáli mínu. Kannski byrjaði orðaforði minn að tætast í sundur um leið og landið fór í hundana. Mörg ár eru liðin frá því að ég uppgötvaði að mér fer best að lifa í vernduðum heimi þar sem ég tel mér trú um að allt sé í fínasta lagi. Æi, reyndar held ég barasta að heilinn minn sé að gefast upp. Það er eina útskýringin sem ég get mögulega fundið á því hvers vegna ég er með gamla Japis auglýsingu á heilanum. ,, Hundadagar í Japis.. óú óú ódýrt."

Tilkynning.

Jæja góðir hálsar. Þá er best að koma sér að efninu. Sölumaður dauðans (árni gleraugnaglámur) er byrjaður að blogga. Bloggið hans er www.cottontopp.blogspot.com. Á hverjum degi spyr drengurinn: ,, Ertu búin að lesa bloggið mitt í dag?".

Ég mun setja link á hann þegar ég nenni að hanga á þessu skítalarfa internet rusli.

í veskinu mínu liggur snickersræfill og bíður eftir að ég borði sig. Svo mun ég ræflinum niður með Cillit Bang. Ég held að manneskjan, sem fann upp nafnið á þessu hreinsiefni, sé pínku vitlaus eða kannski alltaf pínku full.

Collateral er mynd kvöldsins, ef einhvern langar að ná mér út úr húsi þá verður sú manneskja að mæta með kíttispaða. Ekki það að sú mynd sé eitthvað góð. Mér finnst bara svo gaman að sjá myndir með Tom Cruise eftir að ég komst að því að hann væri klikk.

Bless, mér þykir alveg vænt um ykkur, svo lengi sem þið standið ekki fyrir sjónvarpinu eða borðið snickersið mitt. Glamúúúr.